Studiofotografie: zwart!

Het was alweer een hele tijd geleden dat ik de camera in de hand had om ‘gewoon’ zomaar eens wat foto’s te maken in de studio. Ik heb het tegenwoordig steeds drukker met betaalde opdrachten en dat is absoluut erg leuk, maar een beetje spelen in de studio kan ook zo leerzaam zijn!

Vandaag was weer zo’n dag. Samen met vijf andere professionele fotografen ging ik met twee modellen aan de slag in de studio van Rogier Bos in Capelle aan den IJssel. Het leuke van werken in andermans studio is dat je materiaal voor handen hebt dat je zelf niet bezit en waar je dus eens mee kan aanrommelen. Het nadeel daar weer van is dat je er wel erg hebberig van wordt, haha! Ik had mezelf van tevoren als opdracht mee gegeven: werken op een zwarte achtergrond en hier en daar met weinig licht. Ik vind dat zelf bij portretten maar ook bij zwangerschapsfotografie toch wel erg mooi, omdat het wat meer te raden overlaat, wat mysterieuzer is. En ik wil er graag nog meer gebruik van gaan maken.

Ook het zien hoe een andere fotograaf iets aanpakt, welke lichten hij of zij gebruikt, hoe ze worden ingesteld en waar ze worden neergezet is enorm leerzaam. Ik kreeg weer allerlei ideeën vandaag! Rogier beschikt bovendien over iets dat een octabox heet: een hele grote achthoekige softbox van anderhalve meter doorsnede die door zijn formaat echt prachtig zacht licht verspreid. Al snel werd ik vandaag fan van dat licht en ik heb er uiteindelijk het meest mee gefotografeerd.

Natuurlijk werden er ook weer allerlei foto’s gemaakt van elkaar want hoe vaak sta je als fotograaf nou zelf voor de camera? Dus naast de beide modellen Carin en Roxanne zie je hieronder ook mijn collega’s Marie-Louise en Charlotte in de compilatie voorbij komen. Wat een heerlijke dag!

 

Newborn shoot: welkom op de wereld Thijs!

Deze week mocht ik foto’s maken bij Thijs. Thijs was op de dag van de fotoshoot precies 14 dagen oud en samen met zijn 15 maanden oude zusje Annemijn ging ik hem fotograferen! Dat was nog gemakkelijker gezegd dan gedaan want Annemijn is natuurlijk nog best klein om te poseren en eigenlijk wilde ze veel liever spelen met alle haarspeldjes die we haar ter afleiding gegeven hadden.

Maar geduld is een schone zaak en terwijl ik foto’s maakte van Thijs alleen en van Thijs met mama, lieten we Annemijn langzaam wat aan mij wennen en zo lukte het om ook van haar nog wat foto’s te maken. Ze deed ontzettend haar best! Ik wachtte expres nog even tot papa thuis kwam van zijn werk zodat we ook nog een paar foto’s met z’n allen konden maken en zo werd ook dit weer een hele afwisselende en complete serie.

Wat maakte dat ik nog wat extra mijn best voor hen wilde doen, was het verhaal dat ze me vertelde over een collega fotograaf (nou ja, collega…) bij wie ze zeven maanden geleden foto’s hebben laten maken, afdrukken en canvassen hebben besteld (en betaald) en van wie ze nooit iets hebben ontvangen. Niet alleen zonde van het geld maar vooral ook van de foto’s, want die kun je nu nooit meer maken. Ik vond het echt vreselijk om te horen dat er blijkbaar fotografen zijn die zo met hun klanten omgaan en heb maar wat extra mijn best gedaan om die nare ervaring met de professionele fotografie uit te wissen.

En kleine Thijs, ach ja, die kleine Thijs… zeg nou zelf: wie wordt er nou NIET verliefd op die superschattige haartjes en waanzinnige blauwe ogen?

 

Portret bij het Binnenhof: Spencer

Een van de leukste dingen om te doen als fotograaf – naast de bruiloften en workshops – vind ik het fotograferen op locatie. In de studio is de uitdaging soms een beetje weg; het licht staat altijd goed, de achtergrond is hetzelfde en de beperkte ruimte beperkt ook de bewegingsvrijheid van de persoon die ik fotografeer. Als ik dus een aanvraag krijg voor een shoot op locatie waarbij alle omstandigheden wisselen en ik meer moet improviseren, ben ik bij voorbaat al blij.

Een paar weken geleden kreeg ik zo’n mail van Spencer. Spencer is heel geïnteresseerd in kunst, muziek, historie en politiek en schrijft hierover op zijn website. Daar wilde hij graag een paar goede foto’s van zichzelf bij, liefst in de historische omgeving van het Binnenhof. En dat kon natuurlijk! En zo spraken we af voor vandaag, na werktijd.

Toen ik vanmiddag naar buiten keek twijfelde ik even. Sowieso was het vandaag natuurlijk behoorlijk koud en de meeste mensen willen dan liever niet op de foto omdat ze zich teveel moeten inpakken. Bovendien was er weinig licht vanwege de sneeuw die in de lucht hing. Aan de andere kant… die sfeer maakte het ook wel weer aantrekkelijk. Even overleg wees uit dat Spencer het prima weer vond en zo ontmoetten we elkaar aan het einde van de middag voor het Mauritshuis, beiden met warme jas en handschoenen.

In drie kwartier maakten we samen een rondje van het Mauritshuis, rondom de Hofvijver en vervolgens door het Binnenhof weer terug waarbij we onderweg een aantal keer stil stonden bij mooie plekken of echt Haagse achtergronden. En zo ontstond een leuke afwisselende serie, die absoluut de winter ademt maar ook laat zien wie Spencer is: een beschouwende, wat ingetogen man die geniet van Den Haag en de wereld om hem heen.

 

Zwangerschapsshoot: een zwangere vriendin

In 2006 werkte ik nog als reisbegeleider in Afrika. Op een van onze reizen hadden we Deborah en Hendrik als gast. Een erg leuk en enthousiast jong stel en er was een dusdanige klik dat we ook na Afrika contact met elkaar hielden.

In 2010 trouwden ze en helaas kon ik niet bij hun bruiloft aanwezig zijn omdat ik zelf als bruidsfotograaf aan de slag moest. Ook leuk natuurlijk maar ik was graag bij hun bijzondere bruiloft geweest in het Openlucht Museum! Gelukkig kreeg ik een geweldige herkansing om hen in vol ornaat in hun trouwkleding te zien want afgelopen jaar waren ze modelbruidspaar tijdens een van mijn bruidsworkshops voor beginnende trouwfotografen. Zo kreeg ik toch nog de kans om de schitterende jurk van Deborah te zien en zag ik tóch Hendrik nog een keertje in pak.

Een poos geleden kwam het volgende blije nieuws: Deborah is in verwachting! En ik werd extra blij toen ik hoorde dat ze graag door mij een zwangerschapsreportage wilden laten maken. Onlangs was het zover en ontmoette ik hen in de studio, met een tas vol kleding (want wat is nou leuk op de foto?) en een prachtige buik. We zijn lekker aan de slag gegaan en hadden al snel de smaak te pakken. Ik vond het heel bijzonder om Deborah zo te mogen vastleggen en het was fijn om te horen dat ze zich bij mij volledig op haar gemak voelde. Deborah en Hendrik zijn een stoer en nuchter stel; ze rijden beiden motor en houden niet zo van alle tierlantijntjes en schattigheden rondom een zwangerschap. Een stoere wat ingetogen shoot moest het dus worden. En volgens mij is dat prima gelukt!

 

Workshops: leren fotograferen

Voor ik fulltime aan de slag ging als fotograaf, werkte ik jarenlang als trainer/coach voor een paar gerenommeerde trainingsbureaus. Bezig zijn met persoonlijke ontwikkeling, zowel zakelijk als privé, heeft altijd al mijn voorliefde gehad. Ik ben natuurlijk niet voor niets ooit afgestudeerd als psycholoog en heb ook voor mezelf ontwikkeling hoog in het vaandel. Groeien wil ik, leren, meer weten, beter worden in allerlei zaken en al die dingen meer.

Toen ik mezelf steeds verder ontwikkelde als fotograaf en daar op een gegeven moment zelfs volledig mijn brood mee ging verdienen, was de beslissing dan ook snel gemaakt: het anderen willen helpen bij ontwikkeling hoefde ik als fotograaf niet los te laten maar kon ik blijven doen! Alleen gaat het in de workshops en cursussen die ik nu geef niet meer om leiderschapsstijlen, onderhandelingstechnieken of communicatieve vaardigheden, maar om allerlei onderwerpen binnen de fotografie.

Grotendeels gaat dat nu natuurlijk over technieken en feiten: wat is diafragma, hoe werkt sluitertijd, wat kun je allemaal met je flitser? Toch merk ik dat over vrijwel al mijn workshops nog steeds een vaardigheden-sausje zit. Want als fotograaf ga je met mensen om, met modellen, klanten, leveranciers en collega’s. En als fotograaf gaat het vaak niet alleen maar om je techniek maar wel degelijk ook om wie je als persoon bent. Wat straal je uit, vinden mensen je aardig? Kun je mensen op hun gemak stellen als dat nodig is, luister je goed naar hun wensen? En kun je goed vertalen wie jij bent en hoe je dat terugziet in jouw foto’s?

Voor mij zijn beide zaken onlosmakelijk met elkaar verbonden. Je kunt technisch nog zo geweldig zijn, als je je gedraagt als een dronken aardbei wordt het nooit wat met je bedrijf. Maar andersom precies hetzelfde: je kunt nog zulke geweldige sociale skills hebben, als je foto’s technisch onvoldoende zijn zul je ook geen bloeiend bedrijf opbouwen. Ik vind het daarom belangrijk én leuk om naast de technische onderdelen in mijn workshops aandacht te besteden aan hoe je bepaalde zaken uitlegt of verkoopt aan een klant. Of hoe je een goede band met je model opbouwt.

Als trainer maakte ik altijd nauwkeurig onderscheid tussen enerzijds een cursus, waarin het ging om feiten en kennis, en anderzijds een training waarin het ging om vaardigheden. Hoe dat dan heet als je beide combineert… iemand een leuke suggestie? Ik ben in ieder geval enorm blij dat ik ook als fotograaf nog steeds met ontwikkeling bezig kan zijn, op welk niveau of vlak dan ook. Mijn workshops, zoals ik ze voorlopig maar blijf noemen, zijn absoluut een heel belangrijk onderdeel van mijn bedrijf! Zo belangrijk dat ik hier inmiddels samen met Michiel Fokkema al een tijdje een aparte website voor heb: www.fotoworkshops.eu. En ook in die website en het aanbod zit, juist ja, ontwikkeling. ;)

 

Terugblik op 2011

Bijna kerst, bijna een nieuw jaar. En wat doe je dan? Juist, de balans op maken. En zo keek ik de afgelopen weken terug op mijn zakelijke 2011. En wat een jaar is het geweest!

Een jaar vol veranderingen, beslissingen en vernieuwingen. Een echt Simone-jaar, met ups en downs en alles voor de volle 300%. Zo begon ik de website Leuke Fotokaartjes, samen met zes geweldige ontwerpers, waarvan een van hen, Elja, de boel nu runt. Ik verhuisde de studio, twee keer maar liefst! Eerst noodgedwongen naar Zevenhuizen, en daarna gelukkig al snel weer terug naar Den Haag. De studiowebsite en de bruidsfotografiewebsite werden beiden in een nieuw jasje gestoken. Ik verleende mijn medewerking aan de opbouw van een nieuw project voor fotoshoots op stadse locaties: CitySessies. Ik werkte mee aan een heel gaaf nieuw magazine, speciaal voor de iPad, het Hip&Hot Magazine. (Sorry voor alle linkjes, maar als ik ze noem maak ik ze ook meteen maar aanklikbaar :) ).

Aan het einde van het jaar ontstond er veel meer focus bij mezelf: wat wil ik nu echt, welke kant wil ik uit, wie ben ik als fotograaf, hoe worden mijn werk en mijn aanpak gekenmerkt? En dat leidde tot nog meer nieuws en veranderingen, met nieuwe foto’s van mezelf, hopelijk rondom de jaarwisseling een nieuw logo én nieuwe samenwerkingen. Samen met Michiel Fokkema geef ik nu allerlei workshops en we fotograferen ook sámen bruiloften als Trouwduo. Zo, dat waren er weer twee. :-) En dan last but not least, de spannendste nieuwe link van dit jaar: samen met Ingrid Geertsema ben ik bezig met de ontwikkeling en organisatie van fotoreizen naar Afrika! Hopelijk ga ik in oktober en november van 2012 naar Afrika toe om daar een aantal reizen te begeleiden…

Maar al die nieuwe ontwikkelingen hadden natuurlijk nooit plaats kunnen hebben als ik niet intussen lekker bezig kon zijn met fotografie. Zwangerschappen, bruiloften, gezinnen, portretseries, pasgeboren baby’s, oudere kindjes… wat heb ik dit jaar niét voor mijn lens gehad? In de studio en daarbuiten, thuis en op het strand en in de stad. Ik ben bij enorm veel heel bijzondere gebeurtenissen getuige geweest. Ik besloot om een compilatie te maken van al die fijne shoots en dat resulteerde in onderstaande foto: 169 foto’s van allerlei verschillende fotosessies uit 2011. En wat was het leuk om dat te maken en opnieuw in al die shoots te duiken en momenten opnieuw te beleven! Het leuke is: je blijft kijken. En als je het een vluchtige blik geeft heb je ook direct een aardige indruk van mijn stijl van fotografie. Heb je jezelf al gevonden?

Voor alle lieve, bijzondere, grappige, aardige en trouwe klanten van 2011: heel heel erg veel dank voor jullie vertrouwen in mij en het verschaffen van waanzinnig veel werkplezier!

 

Kerstactie: dag twee!

Afgelopen zaterdag was de tweede en laatste dag van de kerstactie. Had ik vorige week al zestien gezinnen, deze zaterdag had ik er zelfs achttien! Het ging net als vorige week erg goed. Iedereen was weer keurig op tijd en kant en klaar op het moment dat ik ze kwam halen. Geweldig!

Ditmaal had ik hulp van Nanda Nienhuis, van Calime Photography helemaal uit Rosmalen. Ik ken Nanda als fotograaf via Twitter en toen ik een oproep deed voor hulp op deze tweede actiedag, bood ze zich spontaan aan. Fantastisch! Ook Nanda rende, net als Daan vorige week, de hele dag trappen op en af naar de deur, heette iedereen welkom, zorgde voor lekkers en als leuke extra had ze zelf ook haar camera meegebracht en maakte ze een soort van ‘actiedag-achter-de-schermen’-reportage. Een paar van haar foto’s heb ik hieronder in de impressie verwerkt. Weet ik meteen waarom ik ‘s avonds last had van mijn nek en vandaag al de hele dag met spierpijn rondloop. Haha! Dank, Nanda!

Ook deze dag kwamen er kindjes uit allerlei regio’s en ook uit allerlei hoeken van mijn leven. Dat is het leuke van zo’n dag: allerlei mensen reageren. Zo zag ik twee bruiden terug van wie ik de bruiloft heb gefotografeerd (de een toen al met kinderen, de ander kersverse mama), ik zag wat er ooit in een prachtige zwangere buik verstopt zat, er kwamen mensen die ik al een tijdje via Twitter ken, maar ook allerlei nieuwe contacten, soms via via en soms totaal onbekend. Ik liep dan ook de hele dag te roepen ‘Oh wat leuk om jullie weer te zien!’ en ‘Oh wat grappig om nu je eens te ontmoeten!’.

Kortom, ook de tweede dag is geslaagd! Nu begint ook voor deze dag het nabewerken en dan ben ik heel benieuwd bij wie er straks allemaal foto-kerstkadootjes onder de kerstboom liggen. Spannend hoor!

Kerstactie: dag één!

Vandaag was de eerste dag van de kerstactie. Van 9.00 tot 17.00 uur fotografeerde ik in de fotostudio in Den Haag in totaal 22 kindjes, uit 16 verschillende gezinnen. En wat was het leuk!

Allereerst een groot compliment aan alle ouders, die stuk voor stuk ruim op tijd in de studio waren zodat ik me vrijwel helemaal aan het schema kon houden en niemand lang hoefde te wachten (behalve dan de ouders die ik zelf een verkeerde tijd had gemailed… maar die reageerden daar gelukkig erg goed op en hoefden niet heel veel langer te wachten, waarvoor nogmaals dank!). Bovendien hebben ook alle ouders enorm hun best gedaan om de twintig minuten die ik per gezin beschikbaar had zo succesvol mogelijk te maken: achter wegkruipende kindjes aan hollen, met ze spelen, liedjes zingen, heel erg vaak vlak bij mijn oor ‘kiekiek’ roepen (haha, het tutert nu nog!), kindjes aan het lachen maken (ik weet gelukkig niet hoe vaak ik precies twee vingers achter mijn hoofd heb gehad vandaag) en nog veel meer.

Sommige kindjes had ik nog nooit gezien, andere kindjes waren al eerder bij mij in de studio geweest en twee kindjes ‘kende’ ik alleen omdat ik mama’s dikke buik ooit heb gefotografeerd. Het was dus regelmatig een feest van herkenning en dat gold ook voor de mama’s, van wie een aantal had gevraagd om na elkaar ingepland te worden zodat er zelfs wat minimeets en minitweetups in de studio waren.

En tot slot natuurlijk heel veel dank aan Daan, mijn allerliefste vriendin, die de hele dag de deur open deed, mensen welkom heette, kindjes alvast wat op het gemak stelde, pepernoten en taaitaai heeft uitgedeeld en mij voorzien van koffie, thee en broodjes. Dikke zoen!

Het was een heerlijke dag en de komende week zal in het teken staan van het bewerken van alle 1500 (!) foto’s die ik vandaag heb geschoten, want volgende week hebben we dag twee!

[Niet alle ouders vonden het fijn als een foto van hun kind in de blog werd gepubliceerd dus hieronder staan niet alle kindjes]

 

Portret – daglicht versus studiolicht

Vorige week kwam Manja bij mij in de studio voor enkele zakelijke portretfoto’s. In onze mailwisseling had ze al aangegeven dat haar branche vroeg om strakke foto’s, klassiek en zonder al teveel tierlantijnen. Toen ik voorstelde om lekker naar buiten te gaan, vertelde ze dat dat echt wat te los zou zijn en dat ze liever binnen in de studio op een strakke achtergrond foto’s wilde maken. Prima!

Eenmaal in de studio maakte ik volgens afspraak foto’s van haar op de witte achtergrond, belicht met een enkele lamp. Liever geen al te uitbundige lach want het moest wel zakelijk blijven maar ook met een vriendelijke uitdrukking dus een kleine glimlach mocht wel. Na wat uitproberen en bekijken hadden we al vrij snel de beste foto gemaakt. Toch was ik benieuwd of ik in staat zou zijn om een andere foto van haar te maken, die nog steeds aan haar wensen zou voldoen maar die haar net wat anders zou laten overkomen. Door haar prachtige blauwe ogen, die mooi matchten met de kleur van haar bloes, had ik in mijn hoofd dat een foto met alleen daglicht ook een mooi effect zou kunnen hebben. ‘Even spelen’.

Ik stelde het voor en Manja was wel in voor een probeersel en dus liepen we samen de trap af naar de enorme hal van het kantorencomplex waar ik mijn studio heb. Beneden is een prachtige wand van glazen steentjes die het licht wat filtert en aan de andere kant reiken de ramen tot aan de derde verdieping. Geweldig licht dus! Ook hier maakten we enkele foto’s en ik liet Manja het resultaat zien. Ze was meteen om! Uiteindelijk heeft ze een van deze daglichtfoto’s ook gekozen.

Natuurlijk is daglicht niet altijd heilig. Wel merk ik dat veel klanten bij een professionele fotoshoot automatisch aan de fotostudio denken. Immers: een foto ergens buiten kun je zelf met je iPhone of compact camera ook wel maken, maar een strak witte of zwarte achtergrond met studiolampen heeft niet iedereen op zolder staan. En de studio heeft zeker voordelen: het licht is er constant, de zwarte achtergrond kan iets heel mystieks geven en de witte iets heel straks. Het regent er nooit en het is er altijd warm genoeg zonder wind die door je haren blaast. En wil je als zwangere graag wat naakter op de foto, dan zijn er in de studio ook geen pottenkijkers. Toch ben ik ook groot fan van daglicht. Het is vaak zo zacht en zo puur en daardoor zo flatteus. Bovendien merk ik dat mensen in de studio vaak wat eerder last hebben van een ongemakkelijk gevoel, met die camera in de buurt en de lampen zo prominent aanwezig. In een andere omgeving zie ik mensen meestal wat meer ontspannen en makkelijker ‘als zichzelf’ op de foto gaan.

En het leuke is: door mijn huidige locatie kan het in een uur ook heel makkelijk allebei!

 

 

Familieshoot in de studio – Floris en Roeland

In augustus vorig jaar werd ik gebeld: het was zover, baby Roeland was geboren! Snel maakten we een afspraak en een paar dagen later reed ik naar ze toe om foto’s te maken voor het geboortekaartje. De shoot ging best goed maar er was nog niet direct een foto waar we allemaal enorm enthousiast van werden. Tot Roeland, terwijl hij me heel wijs aankeek, zijn kleine vingertje heel parmantig tegen zijn onderlipje duwde: klik, die was op het laatst van de shoot toch nog binnen!

Een paar weken geleden mailde mama Geertje mij. Ze wilde zelf graag meer leren over fotografie en boekte een plekje in de basiscursus die ik tweewekelijks geef. Maar daarnaast wilde ze ook graag een fotoshoot met het hele gezin. Heel leuk natuurlijk, want ik ben altijd benieuwd hoe die kleine baby’tjes zich verder ontwikkelen. En vandaag was het zo ver.

Twee hoogblonde koppies in de studio: grote broer Floris en zijn broertje Roeland wandelden en kropen de studio in. Foto’s maken met zulke kleintjes is altijd een gok. Soms gaat het heel makkelijk, soms heeft het wat meer tijd nodig. Ik heb eigenlijk nog nooit mee gemaakt dat er helemaal niets leuks uit een fotoshoot komt, maar het blijft afwachten of ze er zin in hebben. Maar daar hoefde ik bij deze twee niet bang voor te zijn! Het duurde even voor we een manier gevonden waarop Roeland niet na twee seconden alweer van zijn zitplek kroop of Floris ondersteboven op z’n kop met z’n billen naar de camera ging liggen. Maar toen ging het los!

De methode? We maakten gebruik van de twee handgemaakte houten blokken die ik ooit van een collega-fotograaf heb overgenomen en die een mooi rond gat hebben aan de onderkant. Daar kun je namelijk enorm leuk in zitten, kiekeboe spelen en allerlei ander leuks. We hebben ook nog foto’s gemaakt met papa en mama erbij dus de uiteindelijke serie zal meer bevatten dan alleen deze foto’s in de blokken. Maar ik vond ze, samen met het verhaal van kleine Roeland, wel erg leuk om even te delen. En oja, Roeland maakt er echt een sport van: ook hier zijn de beste foto’s van de laatste vijf minuten!